اختلالات خواب

اهمیت خواب

خواب یکی از نیازهای اساسی انسان و عاملی حیاتی برای سلامت جسمی و روانی است. خواب به دو نوع اصلی تقسیم می‌شود که معمولاً در قالب سه تا پنج چرخه در شب اتفاق می‌افتند:

• خواب حرکت تند چشم (REM): مرحله‌ای که بیشتر رویا‌دیدن در آن رخ می‌دهد.

• خواب غیر-REM: شامل سه مرحله است که خواب عمیق بخشی از آن می‌باشد.

زمان خواب نیز اهمیت زیادی دارد. بدن شما معمولاً بر اساس یک چرخه ۲۴ ساعته (ریتم شبانه‌روزی) عمل می‌کند که به شما می‌گوید چه زمانی باید بخوابید.

میزان خواب مورد نیاز بسته به سن و از فردی به فرد دیگر متفاوت است. بر اساس گزارش بنیاد ملی خواب، اکثر بزرگسالان به حدود ۷ تا ۹ ساعت خواب راحت در شب نیاز دارند و ترجیحاً زمان خواب و بیداری ثابتی داشته باشند.

بسیاری از ما به اندازه کافی نمی‌خوابیم. یک‌سوم بزرگسالان گزارش می‌دهند که معمولاً کمتر از میزان توصیه‌شده می‌خوابند و تنها حدود ۳۰٪ از دانش‌آموزان دبیرستانی در شب‌های مدرسه به طور متوسط حداقل هشت ساعت خواب دارند. همچنین تخمین زده می‌شود که ۳۴٪ از آمریکایی‌ها کیفیت خواب خود را “ضعیف” یا “فقط متوسط” ارزیابی می‌کنند.

بیش از ۵۰ میلیون آمریکایی از اختلالات خواب مزمن رنج می‌برند.

پیامدهای کمبود خواب و شرایط همزمان

خواب به عملکرد صحیح مغز کمک می‌کند. کم‌خوابی یا خواب بیکیفیت می‌تواند عواقب بالقوه متعددی داشته باشد. واضح‌ترین نگرانی‌ها شامل خستگی و کاهش انرژی، تحریک‌پذیری و مشکلات تمرکز است. توانایی تصمیم‌گیری و خلق‌وخو نیز می‌تواند تحت تأثیر قرار گیرد. مشکلات خواب اغلب با علائم افسردگی یا اضطراب همراه است. این مشکلات می‌توانند افسردگی یا اضطراب را تشدید کنند و بالعکس، افسردگی یا اضطراب نیز می‌توانند منجر به مشکلات خواب شوند.

کم‌خوابی و خواب بیش از حد با بسیاری از مشکلات سلامت مزمن مانند بیماری قلبی، دیابت و چاقی مرتبط هستند. اختلالات خواب همچنین می‌توانند نشانه‌هشداردهنده‌ای برای مشکلات پزشکی و عصبی، مانند نارسایی قلبی، آرتروز و بیماری پارکینسون باشند.

انواع اختلالات خواب – اختلال بی‌خوابی

بی‌خوابی که شایع‌ترین اختلال خواب است، شامل مشکلات در به خواب رفتن یا در خواب ماندن می‌شود. حدود یک‌سوم بزرگسالان برخی علائم بی‌خوابی را گزارش می‌دهند، ۱۰ تا ۱۵٪ مشکلات عملکردی در طول روز را ذکر می‌کنند و ۴ تا ۲۲٪ علائم به اندازه‌ای شدید دارند که معیارهای اختلال بی‌خوابی را دارا هستند. تخمین زده می‌شود که ۴۰ تا ۵۰٪ از افراد مبتلا به بی‌خوابی، از یک اختلال روانی دیگر نیز رنج می‌برند.

علائم و تشخیص

برای تشخیص اختلال بی‌خوابی، مشکلات خواب باید حداقل سه شب در هفته و به مدت حداقل سه ماه ادامه داشته باشد و باعث ناراحتی قابل توجه یا مشکلاتی در کار، مدرسه یا سایر حوزه‌های مهم عملکرد روزانه فرد شود. توجه داشته باشید که همه افراد با اختلالات خواب، الزاما دچار ناراحتی یا مشکل در عملکرد نمی‌شوند.

برای تشخیص بی‌خوابی، پزشک ابتدا سایر اختلالات خواب، عوارض جانبی داروها، سوءمصرف مواد، افسردگی و سایر بیماری‌های جسمی و روانی را بررسی و رد می‌کند. برخی داروها و شرایط پزشکی می‌توانند بر خواب تأثیر بگذارند.

یک ارزیابی جامع برای بی‌خوابی یا سایر مشکلات خواب ممکن است شامل این موارد باشد: تاریخچه پزشکی بیمار، معاینه فیزیکی، دفترچه ثبت خواب (Sleep Diary) و آزمون‌های بالینی (مطالعه خواب یا پلی‌سومنوگرافی). دفترچه ثبت خواب، گزارشی از عادات خواب شما است که با پزشک خود در میان می‌گذارید و شامل اطلاعاتی مانند زمان رفتن به رختخواب، به خواب رفتن، بیدار شدن، برخاستن از رختخواب، چرت زدن، ورزش، خوردن و مصرف نوشیدنی‌های الکلی و کافئین‌دار است. علاوه بر این، مطالعه خواب به پزشک اجازه می‌دهد تا مدت و کیفیت خواب شما را ارزیابی کرده و مشکلات خواب خاص را شناسایی کند.

مشکلات خواب می‌تواند در هر سنی رخ دهد، اما معمولاً در اوایل بزرگسالی شروع می‌شود. نوع بی‌خوابی اغلب با سن تغییر می‌کند. مشکلات به خواب رفتن در بین جوان‌ان شایع‌تر است، در حالی که مشکلات در خواب ماندن در میان میانسالان و سالمندان رواج بیشتری دارد.

علائم بی‌خوابی می‌تواند به صورت زیر باشد:

• دوره‌ای: (دوره‌ای از علائم که یک تا سه ماه طول می‌کشد)

• مداوم: (علائمی که سه ماه یا بیشتر ادامه دارند)

• عودکننده: (دو دوره یا بیشتر در طول یک سال)

علائم بی‌خوابی همچنین می‌تواند ناشی از یک رویداد یا موقعیت خاص در زندگی باشد.